Зони ҳамаи сабру сукӯн , дар дили каф хуноб монад

زآن همه صبر و سکون ، در دل کفِ خوناب ماند

Корвони мо биҷои оташ аз вай об монад

کاروان ما بجای آتش از وی آب ماند

Оҳ агар оташ бадал зад ашк дар кор худаст

آه اگر آتش بدل زد اشک در کار خودست

Гар бисӯзад хона хоҳад қисмат сайлоб монад

گر بسوزد خانه خواهد قسمت سیلاب ماند

Чашм бар беҳбуди перии доштам онҳам нашуд

چشم بر بهبود پیری داشتم آنهم نشد

Корвон умр рафту бахти мо дар хоб монад

کاروان عمر رفت و بخت ما در خواب ماند

Душманон аз хасмии мо сина ҳо пардохтанд

دشمنان از خصمی ما سینه ها پرداختند

Кӣнаи мо ҳамчунон дар хотир аҳбоб монад

کینه ما همچنان در خاطر احباب ماند

Нафъ дорад нўшдорўии ҷаҳони нохўрднш

نفع دارد نوشداروی جهان ناخوردنش

Манфиати зин ба кзинсони номӣ аз Суҳроб монад

منفعت زین به کزینسان نامی از سهراب ماند

Ҳар чаҳ буд аз дили бғир аз нақши абрӯӣ ту рафт

هر چه بود از دل بغیر از نقش ابروی تو رفت

Оқибати зини масҷиди вайрони ҳамин миҳроб монад

عاقبت زین مسجد ویران همین محراب ماند

Шамъҳои базми мо бо ҳам намесӯзад кулем

شمعهای بزم ما با هم نمی سوزد کلیم

Маҷлиси моро шароб охир шуд ва маҳтоб монад

مجلس ما را شراب آخر شد و مهتاب ماند