намебинад серум чун шамъи шабҳо рӯй болин ро

نمی‌بیند سرم چون شمع شب‌ها روی بالین را

Ба чашми дигарон пайвастаи байнами хоби ширин ро

به چشم دیگران پیوسته بینم خواب شیرین را

Кудурати бештари онро ки ҷавҳар бештар бошад

کدورت بیشتر آن را که جوهر بیشتر باشد

намегирад ғубори занги ҳаргизи теғи чубин ро

نمی‌گیرد غبار زنگ هرگز تیغ چوبین را

Наёрад ҳам нишин онҷои халал дар айши танҳоӣ

نیارد هم‌نشین آنجا خلل در عیش تنهایی

Парастиш ме тавон кардан азин раҳи хонаи зин ро

پرستش می‌توان کردن ازین ره خانهٔ زین را

Ба носеҳи турра ӯро чаро беҳуда бинмоем ?

به ناصِح طُرّهٔ او را چرا بیهوده بنمایم؟

Ки бо ин серума рабтӣ нест чашми маслиҳати байн ро

که با این سرمه ربطی نیست چشم مصلحت‌بین را

Агар ҳам ранги рӯяти лолае дар бесутуни равед

اگر هم رنگ رویت لاله‌ای در بیستون روید

Биафшонад чу гирд аз домани худ нақши ширин ро

بیفشاند چو گرد از دامن خود نقش شیرین را

Ду дастам ҳар ду дар бандаст , дар зулфу лаби соқӣ

دو دستم هر دو در بند است، در زلف و لب ساقی

Надонам гар бигирам ҷом , бигзорам кадомин ро

ندانم گر بگیرم جام، بگذارم کدامین را

Агар бар болаши пар сар надорам , чашм он дорам

اگر بر بالش پر سر ندارم، چشم آن دارم

Ки шабҳо зи ашки ҳасрати нарми созами хишти болин ро

که شب‌ها ز اشک حسرت نرم سازم خشت بالین را

Кулем афшон кун аввали сафҳаи рӯ аз хуии хиҷлат

کلیم افشان کن اول صفحهٔ رو از خوی خجلت

Ки бар ҳар коғазӣ натавон навиштани шеъри рангин ро

که بر هر کاغذی نتوان نوشتن شعر رنگین را