То пеш пой бинад давр аз ту дидаи мо

تا پیش پای بیند دور از تو دیدهٔ ما

Наздик карда раҳро пушти хамидаи мо

نزدیک کرده ره را پشت خمیدهٔ ما

Аз сайли гиряи мо офати зи бскаҳ дида аст

از سیل گریهٔ ما آفت ز بسکه دیده است

Ноед ба рӯй мо боз ранг парида мо

ناید به روی ما باز رنگ پریدهٔ ما

Зосоишӣ ки дорад рафта ба хоби роҳат

زآسایشی که دارد رفته به خواب راحت

Дар домани қаноат пой кашида мо

در دامن قناعت پای کشیدهٔ ما

Пайванди ошноӣ аз нек ва бад буридем

پیوند آشنایی از نیک و بد بریدیم

На гул на хор гирад домони чидаи мо

نه گل نه خار گیرد دامان چیدهٔ ما

Дорад зи ашку мижгони оби равону сабза

دارد ز اشک و مژگان آب روان و سبزه

Аз дил агар ба танагӣ , биншин ба дидаи мо

از دل اگر به تنگی، بنشین به دیدهٔ ما

То дар замини расидаи борон шарор гардад

تا در زمین رسیده باران شرار گردد

Дар мазраъи умеди офати расидаи мо

در مزرع امید آفت رسیدهٔ ما

Дорад ба сайри гетӣ ҳамчун сухани рафиқӣ

دارد به سیر گیتی همچون سخن رفیقی

Дилгир аз сафар нест номи дўдидаҳи мо

دلگیر از سفر نیست نام دودیدهٔ ما

Зулф ба пои фитода , таъсири он ҳамин аст

زلف به پا فتاده، تأثیر آن همین است

Кофтад кулем дар пои ҷайби даридаи мо

کافتد کلیم در پا جیب دریدهٔ ما