Гар ҳамтеми канораи з дунё наме кунад

گر همتم کناره ز دنیا نمی کند

Тақлиди гӯшагирӣ анқо наме кунад

تقلید گوشه گیری عنقا نمی کند

То нохун аз паланг нагирад бъорит

تا ناخن از پلنگ نگیرد بعاریت

Айём аз дилами гиреҳӣ во наме кунад

ایام از دلم گرهی وا نمی کند

Аз ҷаври ошнои нармад ҳар ки ошност

از جور آشنا نرمد هر که آشناست

Соҳили зи теғи мавҷ муҳобо наме кунад

ساحل ز تیغ موج محابا نمی کند

Гар паии барад ки гӯшаи нишинӣ чаҳ роҳатӣаст

گر پی برد که گوشه نشینی چه راحتیست

Сайлоби сайри доман саҳро наме кунад

سیلاب سیر دامن صحرا نمی کند

Рафт онкии чашми ҳасрати мо вақфи гиря буд

رفت آنکه چشم حسرت ما وقف گریه بود

Имрӯзи ғайри ханда бдрё наме кунад

امروز غیر خنده بدریا نمی کند

Нихват наме хиради з касе тангдасти фақр

نخوت نمی خرد ز کسی تنگدست فقر

Сармоя чун надорад савдо наме кунад

سرمایه چون ندارد سودا نمی کند

Дилро борзўӣ лабат нест дастрас

دل را بآرزوی لبت نیست دسترس

Мискини намаки бдиг таманно наме кунад

مسکین نمک بدیگ تمنا نمی کند

Иззат гул мулоиматаст арнаҳи пунба ро

عزت گل ملایمتست ارنه پنبه را

Айёми тоҷи торак мино наме кунад

ایام تاج تارک مینا نمی کند

Дар тангнои хилват ғам мекунад кулем

در تنگنای خلوت غم می کند کلیم

Ваҷдӣ ки гирдбод бсҳро наме кунад

وجدی که گردباد بصحرا نمی کند