Кунадгар орзӯӣ диданати ойӣна ҷо дорад

کند گر آرزوی دیدنت آیینه جا دارد

Ки аз хуршеди рӯят дар баробар рӯнамо дорад

که از خورشید رویت در برابر رونما دارد

Надорад базми михўорон ба ғайр аз мо танги зарфӣ

ندارد بزم میخواران به غیر از ما تنگ‌ظرفی

Суроҳе бар рухи ҳаркас ки механдад ба мо дорад

صراحی بر رخ هرکس که می‌خندد به ما دارد

Нивисам нома ва аз бас ки хӯн мегарем аз ҳиҷрат

نویسم نامه و از بس که خون می‌گریم از هجرت

Ту гӯйии коғази мактуби ман ранг ҳино дорад

تو گویی کاغذ مکتوب من رنگ حنا دارد

Нашуд бирўӣ ӯ чашми сифед аз тўтёи равшан

نشد بیروی او چشم سفید از توتیا روشن

Набинад баҳрае ҳарчанд коғаз тўтё дорад

نبیند بهره‌ای هرچند کاغذ توتیا دارد

зи ҳам рабти ниёзу нозро натавон гусаст оре

ز هم ربط نیاز و ناز را نتوان گسست آری

Кашиши боқӣ буд то коҳи ранг каҳрабо дорад

کشش باقی بود تا کاه رنگ کهربا دارد

Чу саргардони шӯй аз баҳри рӯзии по ба домони каш

چو سرگردان شوی از بهر روزی پا به دامان کش

Каз обу донаи ин саргаштагиро Асия дорад

کز آب و دانه این سرگشتگی را آسیا دارد

зи Кувайт чун кулем омад чу мисатон ҳар қадам уфтад

ز کویت چون کلیم آمد چو مستان هر قدم افتد

Набинад пеши пои бечора чун рӯ бар қафо дорад

نبیند پیش پا بیچاره چون رو بر قفا دارد