Шаб ки ҷӯши гиряи ман мояи сайлоб буд

شب که جوش گریه من مایه سیلاب بود

Бахти бадро об май барад ва ҳамон дар хоб буд

بخت بد را آب می برد و همان در خواب بود

Теғати ором шаҳидон дод аммо даври азу

تیغت آرام شهیدان داد اما دور ازو

Захмҳоро изтироби моҳӣ беоб буд

زخم ها را اضطراب ماهی بی آب بود

Олимиро бесабабгар кишти он мағрури ҳасан

عالمی را بی سبب گر کشت آن مغرور حسن

На зи бирҳмии брғми олами асбоб буд

نه ز بیرحمی برغم عالم اسباب بود

Мӯии сари занҷири мо беҳтар ки дар роҳи ҷунун

موی سر زنجیر ما بهتر که در راه جنون

Бартараф шуд гарчи таклиф аз миёни одоб буд

برطرف شد گرچه تکلیف از میان آداب بود

На бароа ором мегирад на дар манзили қарор

نه براه آرام می گیرد نه در منزل قرار

Ҳар ки ӯ битоби модарзод чун симоб буд

هر که او بیتاب مادرزاد چون سیماب بود

Хоксорони бештар аз файз қисмат ме баранд

خاکساران بیشتر از فیض قسمت می برند

Кулбаи девори кӯтоҳони пар аз маҳтоб буд

کلبه دیوار کوتاهان پر از مهتاب بود

Раҳм аз он бибок мехоҳам ки аз мастии ҳасан

رحم از آن بیباک می خواهم که از مستی حسن

Ҳоиҳои гиря дар гӯшаши садои об буд

هایهای گریه در گوشش صدای آب بود

Шаб ки соғар мезадӣ , бо онкӣ натавон ҳарф зад

شب که ساغر می زدی، با آنکه نتوان حرف زد

Киштии ман бскаҳ май печад дар гирдоб буд

کشتی من بسکه می پیچد در گرداب بود

Солики ин раҳ кулем аз барқи миннат кӣ кашид

سالک این ره کلیم از برق منت کی کشید

Гарми рӯи он буд кӯи хуши оташи асбоб буд

گرم رو آن بود کو خوش آتش اسباب بود