Гар фалак ҳар чаҳ бмо карда ато ме гирад

گر فلک هر چه بما کرده عطا می گیرد

Гӯшаи фақру фаноро ки з мо ме гирад

گوشه فقر و فنا را که ز ما می گیرد

Зон саодат ки буд лозими вайронаи фақр

زان سعادت که بود لازم ویرانه فقر

Хешро ҷғди баробар бҳмо ме гирад

خویش را جغد برابر بهما می گیرد

Ҷазбаи ҳирси бтбъӣ ки баради панҷаи фурӯ

جذبه حرص بطبعی که برد پنجه فرو

Аз гадои коса ва аз кӯр Асо ме гирад

از گدا کاسه و از کور عصا می گیرد

Турфа расмӣаст ки бошад зи ҳамаи вопас тар

طرفه رسمی است که باشد ز همه واپس تر

Ҳар ки дар кӯии ту пеш аз ҳама ҷо ме гирад

هر که در کوی تو پیش از همه جا می گیرد

Гули ббозори чамани хурдаи худро ҳамаи рӯз

گل ببازار چمن خرده خود را همه روز

Бсбо медиҳаду буи туро ме гирад

بصبا می دهد و بوی ترا می گیرد

Чун сӯии ғунчаи биёад даҳанат ме нагарм

چون سوی غنچه بیاد دهنت می نگرم

Намаки лаъли лабати чашм маро ме гирад

نمک لعل لبت چشم مرا می گیرد

Дар ғами ободи ҷаҳони табъи шарорам ҳавас аст

در غم آباد جهان طبع شرارم هوس است

Ки дилаши зуди азин об ва ҳаво ме гирад

که دلش زود ازین آب و هوا می گیرد

Турра дар ғорати ҷон ҳар мижа дар дуздии дил

طره در غارت جان هر مژه در دزدی دل

Зини миёни ошиқи бечора кро ме гирад

زین میان عاشق بیچاره کرا می گیرد

Бскаҳи омехтаи хокистари дил бо нафасам

بسکه آمیخته خاکستر دل با نفسم

Аз дами гарми ман ойина ҷило ме гирад

از دم گرم من آئینه جلا می گیرد

Теғи нозаши бастами ҷони нстонд з кулем

تیغ نازش بستم جان نستاند ز کلیم

Захм ӯ ҷони зпиш рӯй намо ме гирад

زخم او جان زپیش روی نما می گیرد