Чанд навмеди зи кӯии ту дил зор ояд

چند نومید ز کوی تو دل زار آید

Чун туҳидаст ки аз майкада ҳушёр ояд

چون تهیدست که از میکده هشیار آید

Хори по дар раҳи идбори зи домани равед

خار پا در ره ادبار ز دامن روید

Сар савдо зада дар ҷайб бдиўор ояд

سر سودا زده در جیب بدیوار آید

Фақр агар захм занад марҳамаш аз азлат на

فقر اگر زخم زند مرهمش از عزلت نه

Ки туҳидаст хӯрдани хӯн чу ббозор ояд

که تهیدست خوردن خون چو ببازار آید

Ишқ то қобили захм ситамам ме донад

عشق تا قابل زخم ستمم می داند

Теғ аз мавҷи нафас бар дил афкор ояд

تیغ از موج نفس بر دل افکار آید

намекунад наргиси бемори ту ғмхўории дил

می کند نرگس بیمار تو غمخواری دل

Ҳамчуи мастӣ ки бпрсидн бемор ояд

همچو مستی که بپرسیدن بیمار آید

Кас надидем ки мардӯд равад аз дар ишқ

کس ندیدیم که مردود رود از در عشق

Оташи он нисткаҳ аз хору хасаш ор ояд

آتش آن نیستکه از خار و خسش عار آید

наметавон ёфт сршгӣ ки зи дил май хезад

می توان یافت سرشگی که ز دل می خیزد

Бенишон нест агар Тифл зглзор ояд

بی نشان نیست اگر طفل زگلزار آید

Шаби одинаи бдриўзаҳи майхонаи шаҳр

شب آدینه بدریوزه میخانه شهر

Шайх пинҳон равад ва аз раҳ бозор ояд

شیخ پنهان رود و از ره بازار آید

Гар матоъи сухан имрӯз касодаст кулем

گر متاع سخن امروز کسادست کلیم

Тоза кун тарз ки дар чашм харидор ояд

تازه کن طرز که در چشم خریدار آید