Дил ба ҷазби хории худ ҷавр душман ме кашад

دل به جذب خواری خود جور دشمن می‌کشد

Шишаи мо санг аз даст фалохан ме кашад

شیشه ما سنگ از دست فلاخن می‌کشد

Нашунӯдгар буии хор аз домани сад пора аш

نشنود گر بوی خار از دامن صد پاره‌اش

Солики роҳи талаб кӣ по ба доман ме кашад

سالک راه طلب کی پا به دامن می‌کشد

То лабамро бастаи шарми ишқ май сӯзами зи рашк

تا لبم را بسته شرم عشق می‌سوزم ز رشک

Ҳркҷои байнам ки дӯдии срз равзан ме кашад

هرکجا بینم که دودی سرز روزن می‌کشد

Аз муғелони кори сӯзани гир дар роҳи талаб

از مغیلان کار سوزن گیر در راه طلب

Нест солики онкии хор аз по ба сӯзан ме кашад

نیست سالک آنکه خار از پا به سوزن می‌کشد

Куштаи моро агар нанавохт барқи ҳодисот

کشته ما را اگر ننواخت برق حادثات

Нест ғофили интизори вақт хирман ме кашад

نیست غافل انتظار وقت خرمن می‌کشد

Дар биёбони талаби тишнагӣ бар дам ба хок

در بیابان طلب تشنگی بر دم به خاک

Аз мазори ман чароғи мурда равған ме кашад

از مزار من چراغ مرده روغن می‌کشد

Гар ба ҳиҷрони шодмонам аз умед васл ӯст

گر به هجران شادمانم از امید وصل اوست

Дар қафаси булбули сафир аз шавқ гулшан ме кашад

در قفس بلبل صفیر از شوق گلشن می‌کشد

Бахти мо ҳарҷо ки базми ъшртӣ сомон кунад

بخت ما هرجا که بزم عشرتی سامان کند

Шишаи роҳ санг мебинад чу гардан ме кашад

شیشه راه سنگ می‌بیند چو گردن می‌کشد

Дар канори хештани прўрдмш умрӣ кулем

در کنار خویشتن پروردمش عمری کلیم

Ашк кам фурсат ки лашкар бар сар ман ме кашад

اشک کم فرصت که لشکر بر سر من می‌کشد