Ксикаҳ аз гули доғи ту гулистон дорад

کسیکه از گل داغ تو گلستان دارد

Азу маранҷ чу булбул агар фиғон дорад

ازو مرنج چو بلبل اگر فغان دارد

Хаданги хеш бғирӣ мазан ки синаи ман

خدنگ خویش بغیری مزن که سینه من

Барои тири ту аз доғи сад нишон дорад

برای تیر تو از داغ صد نشان دارد

Паии назораи гулзор чашм ҳайронаст

پی نظاره گلزار چشم حیرانست

На рахнааст ки девор гулистон дорад

نه رخنه است که دیوار گلستان دارد

Ту гарчи фориғӣ аз ҳоли моу лии сад шукр

تو گرچه فارغی از حال ما و لی صد شکر

Ки новакати хабар аз мағз устихон дорад

که ناوکت خبر از مغز استخوان دارد

Чунон зхўиши бтнгм ки баҳр сар мӯем

چنان زخویش بتنگم که بهر سر مویم

зи баҳри қатлам бо теғ ӯ забон дорад

ز بهر قتلم با تیغ او زبان دارد

Кулем сиккаи доғ ар баном хеш занад

کلیم سکه داغ ار بنام خویش زند

Шаҳи вилоят дар даст , ҷой он дорад

شه ولایت در دست، جای آن دارد