Аз он теғӣ ки обаши шасти ҷурми куштагонаш ро

از آن تیغی که آبش شست جرم کشتگانش را

Рабӯдами дилнишини захмӣ ки май бӯсами даҳонаш ро

ربودم دلنشین زخمی که می‌بوسم دهانش را

Ҷунунам май барад танҳо ба сайр он биёбоне

جنونم می‌برد تنها به سیر آن بیابانی

Ки набӯд эминӣ аз раҳравони реги рӯонаш ро

که نبود ایمنی از رهروان ریگ روانش را

Чаман кӣ гулбунии орад ба обу ранги рухсорат

چمن کی گلبنی آرد به آب و رنگ رخسارت

Агар молад ба рӯй лола , хӯни арғавонаш ро

اگر مالد به روی لاله، خون ارغوانش را

Намӯд осони фироқи нахл болояш надонистам

نمود آسان فراق نخل بالایش ندانستم

Ки ин тир аз ҷудои бишиканади пушт камонаш ро

که این تیر از جدایی بشکند پشت کمانش را

Чу гул рафт аз чаман бо боғбон гуфт аз вафодорӣ

چو گل رفت از چمن با باغبان گفت از وفاداری

Ки то булбул ба боғ ояд нигаҳдори ошёнаш ро

که تا بلبل به باغ آید نگهدار آشیانش را

зи шавқи он камари ҳаркаси дилаш чокасту ҳайронам

ز شوق آن کمر هرکس دلش چاک است و حیرانم

Ки чандини шона дар кораст як мӯӣ майонаш ро

که چندین شانه در کار است یک موی میانش را

Кулем ар нолае дорӣ бирав берун гулшан кун

کلیم ار ناله‌ای داری برو بیرون گلشن کن

Ки ин гули барнамеи тобади нигоҳи боғбонаш ро

که این گل برنمی‌تابد نگاه باغبانش را