Доғ агар бар рӯй ҳамчун барги гул ҷо ме кунад
داغ اگر بر روی همچون برگ گل جا میکند
Захми хӯнгар маст дар дили ҷои худ вомӣ кунад
زخم خون گر مست در دل جای خود وامیکند
Гар гадоем косаи дарюзаи чашмам пар аст
گر گدایم کاسه دریوزه چشمم پُر است
Ҳарчӣ бояд ғами зи хоку хӯн дар онҷо ме кунад
هرچه باید غم ز خاک و خون در آنجا میکند
Тан ба урёнӣ нахоҳад дод маҷнӯни ғамат
تن به عریانی نخواهد داد مجنون غمت
Доғ бар сар май наад занҷир дар по ме кунад
داغ بر سر مینهد زنجیر در پا میکند
Дардмандатро таби ҳиҷрони дамии муҳлати надод
دردمندت را تب هجران دمی مهلت نداد
Шуълаи худ бо шамъ то як шаб мудоро ме кунад
شعله خود با شمع تا یک شب مدارا میکند
Теғати аввали узвҳоро мекунад аз ҳам ҷудо
تیغت اول عضوها را میکند از هم جدا
Баъд аз он захми турои қисмат бар аъзо ме кунад
بعد از آن زخم ترا قسمت بر اعضا میکند
Новакаш дар кӯчаҳои захми чандини хонаи сохт
ناوکش در کوچههای زخم چندین خانه ساخت
Шӯх бе пурвои мо таъмири дил ҳо ме кунад
شوخ بیپروای ما تعمیر دلها میکند
Дасти гулчини қазо то кӣ ба хоками афканд
دست گلچین قضا تا کی به خاکم افکند
Чун гули шамъам на бӯед на тамошо ме кунад
چون گل شمعم نه بوید نه تماشا میکند
Тифли бдхўро канори дояи ҳам таскини надод
طفل بدخو را کنار دایه هم تسکین نداد
Ашк дар доман кулем оҳанг саҳро ме кунад
اشک در دامن کلیم آهنگ صحرا میکند