Поимзди аҷзи мо бедоди дасти зӯр буд

پایمزد عجز ما بیداد دست زور بود

Ончӣ кард ислоҳи айши талхи бахти шӯр буд

آنچه کرد اصلاح عیش تلخ بخت شور بود

Дӯш аз базми нишоти мо нўоӣии брнхост

دوش از بزم نشاط ما نوائی برنخاست

Тор гуфтӣ бе ту мӯии косаи тнбўр буд

تار گفتی بی تو موی کاسه طنبور بود

Бо гаронон дрнмӣ ояд сбкрўҳсти ишқ

با گرانان درنمی آید سبکروحست عشق

Ошноӣии оташ ӯ пунбаи Мансур буд

آشنائی آتش او پنبه منصور بود

Умр кам бар ҷон гуворо кард бори зиндагӣ

عمر کم بر جان گوارا کرد بار زندگی

Рӯзи кӯтаҳи мояи осоиши муздур буд

روز کوته مایه آسایش مزدور بود

Дар паноҳи бадниҳодӣ ме тавон эмин нишаст

در پناه بدنهادی می توان ایمن نشست

Неши доими посбони хонаи занбӯр буд

نیش دایم پاسبان خانه زنبور بود

Тоъати зоҳид чу оҳи булҳавас боло нарафт

طاعت زاهد چو آه بوالهوس بالا نرفت

Зонка миъроҷи умед ӯ висоли ҳур буд

زانکه معراج امید او وصال حور بود

Раҳнамоёни замони мо ҳама раҳ ме зананд

رهنمایان زمان ما همه ره می زنند

Зон миёнгар ростӣ дидам Асои кӯр буд

زان میان گر راستی دیدم عصای کور بود

Каъбаи солик буд онҷо ки аз пои аўФтод

کعبه سالک بود آنجا که از پا اوفتاد

Гар қадам дар раҳ наме Фрсўди манзили давр буд

گر قدم در ره نمی فرسود منزل دور بود

Дорам ақболикаҳ бо ҳар кас дар афтодам кулем

دارم اقبالیکه با هر کس در افتادم کلیم

Бахти сусти афтодатар аз бистари ранҷур буд

بخت سست افتاده تر از بستر رنجور بود