Зон чашм надидам ки нигоҳӣ бмн уфтад

زان چشم ندیدم که نگاهی بمن افتد

Бемор аҷаб нест агар кам сухан уфтад

بیمار عجب نیست اگر کم سخن افتد

Наздики босиби чунонам ки пас аз марг

نزدیک بآسیب چنانم که پس از مرگ

Аз шамъи мазори оташами андар кафан уфтад

از شمع مزار آتشم اندر کفن افتد

Дил ранг надорад зтў чун доғи зи лола

دل رنگ ندارد زتو چون داغ ز لاله

Доғаст ҳамонгар бтўи ҳам перҳан уфтад

داغست همان گر بتو هم پیرهن افتد

Ҳошо ки дил аз тавба пушаймон шавад аммо

حاشا که دل از توبه پشیمان شود اما

Ҳар каси дам обӣ хӯрд оташ бмн уфтад

هر کس دم آبی خورد آتش بمن افتد

эй ҷайбу канори дгаронро гул ва бо ман

ای جیب و کنار دگران را گل و با من

Носозтр аз хор ки дар перҳан уфтад

ناسازتر از خار که در پیرهن افتد

Юсуф чу зи осеби муҳаббат бача уфтад

یوسف چو ز آسیب محبت بچه افتد

Ёқӯб чаҳ нолад ки ба байт алҳзн уфтад

یعقوب چه نالد که به بیت الحزن افتد

Ғофил нашӯй аз нигаҳи бози пасинаш

غافل نشوی از نگه باز پسینش

Бемори ғаматро чу забон аз сухан уфтад

بیمار غمت را چو زبان از سخن افتد

Дар дили бадали ҳуби ватани меҳр ғарибӣ аст

در دل بدل حب وطن مهر غریبی است

Хуш вақт кулем ар ба биҳишт дкн уфтад

خوش وقت کلیم ار به بهشت دکن افتد