Дарин гулшани зи бдхўиии гул аз оби равони ранҷад

درین گلشن ز بدخویی گل از آب روان رنجد

Насимигар вазади сарви сеӣ аз боғбони ранҷад

نسیمی گر وزد سرو سهی از باغبان رنجد

Куҳан шуд ҷурму ранҷиши тоза тар гардид толеъи байн

کهن شد جرم و رنجش تازه‌تر گردید طالع بین

Ки баҳри як гуноҳи он бемурувват ҳар замони ранҷад

که بهر یک گناه آن بی‌مروت هر زمان رنجد

Ба сони хандаи сӯфор айшам нест ҷузи номӣ

به سان خنده سوفار عیشم نیست جز نامی

Ҳамонро боз пас гирад замингар осмони ранҷад

همان را باز پس گیرد زمین گر آسمان رنجد

Саропои вуҷӯдами бас ки ху кардаст бо дардат

سراپای وجودم بس که خو کردست با دردت

Нишони новакат гар нест мағз аз устихони ранҷад

نشان ناوکت گر نیست مغز از استخوان رنجد

з мижгонаш маранҷ эй дил ки дар ин парда май Монӣ

ز مژگانش مرنج ای دل که در این پرده می‌مانی

Ки хоҳад дод сулҳаши дузд агар аз посбони ранҷад

که خواهد داد صلحش دزد اگر از پاسبان رنجد

Ба ғайр аз нолаи маҳмил ки бефарёдрас бошад

به غیر از ناله محمل که بی‌فریادرس باشد

Чаҳ меояд зи дасташгар ҷарас аз корвони ранҷад

چه می‌آید ز دستش گر جرس از کاروان رنجد

Дар он маҳфил ки меҳмонии ту шамъ озурда бархезад

در آن محفل که مهمانی تو شمع آزرده برخیزد

Балии доими туфайлӣ аз сулӯки мизбони ранҷад

بلی دایم طفیلی از سلوک میزبان رنجد

зи шухии ҳасан аз баси ҷилва дар бозор ме хоҳад

ز شوخی حسن از بس جلوه در بازار می‌خواهد

Гул аз шавқи дукону гули фуруш аз гулистони ранҷад

گل از شوق دکان و گل‌فروش از گلستان رنجد

Кулем аҳволи дил аз ман чаҳ май пурсӣ наме доне

کلیم احوال دل از من چه می‌پرسی نمی‌دانی

Чаҳ бошад ҳоли махмурӣ казу соқӣ ба ҷони ранҷад

چه باشد حال مخموری کزو ساقی به جان رنجد