Май ошоми ғамати паймона ва соғар наме дорад

می‌آشام غمت پیمانه و ساغر نمی‌دارد

Ба ҷузи тбхолаҳ бар лаби соғар дигар наме дорад

به جز تبخاله بر لب ساغر دیگر نمی‌دارد

Надонам аз худои баргаштаи мижгонат чаҳ ме хоҳад

ندانم از خدا برگشته مژگانت چه می‌خواهد

Ки сар аз саҷдаи миҳроби абрӯ барнаме дорад

که سر از سجده محراب ابرو برنمی‌دارد

Ту бе парвои даруни дил , вале аз ҳол ӯ ғофил

تو بی‌پروا درون دل، ولی از حال او غافل

Ки оташи огаҳӣ аз сӯзиш миҷмар наме дорад

که آتش آگهی از سوزش مجمر نمی‌دارد

Кунам аз ҳар нигоҳати мастии дигар чаҳ базмаст ин

کنم از هر نگاهت مستی دیگر چه بزمست این

Касе сад ранг май эй шӯх дар соғар наме дорад

کسی صد رنگ می ای شوخ در ساغر نمی‌دارد

Чу нақш по надорад бастами болин ба кунҷи ғам

چو نقش پا ندارد بستم بالین به کنج غم

Ки аз сар дар гиребонии тани мо сар наме дорад

که از سر در گریبانی تن ما سر نمی‌دارد

Матоъи сабру ором аз дилами ҷустӣ , аҷаб аз ту

متاع صبر و آرام از دلم جستی، عجب از تو

Наме доне ки гулхани ғайр хокистар наме дорад

نمی‌دانی که گلخن غیر خاکستر نمی‌دارد

Сарат гирдам магардон инчунин якбораи маҳрӯмам

سرت گردم مگردان اینچنین یکباره محرومم

Ки дорад соя эй сарви сеигар бар наме дорад

که دارد سایه‌ای سرو سهی گر بر نمی‌دارد

Ман бе каси ҳалоки гармии доғи ҷунуни гирдам

من بی‌کس هلاک گرمی داغ جنون گردم

Ки то шуд посбонами чашм , аз ман бар наме дорад

که تا شد پاسبانم چشم، از من بر نمی‌دارد

Кулем аз шеър рангин нест байт сода ме гуяд

کلیم از شعر رنگین نیست بیت ساده می‌گوید

Арӯси тангдастон беш азин зевар наме дорад

عروس تنگدستان بیش ازین زیور نمی‌دارد