Захмҳои шона аз зулфат фароҳам ме шавад

زخم‌های شانه از زلفت فراهم می‌شود

Бахт агар ёрии намояди машк марҳам ме шавад

بخت اگر یاری نماید مشک مرهم می‌شود

Айш агар ҳам рӯ диҳад беталхӣ андӯҳ нест

عیش اگر هم رو دهد بی‌تلخی اندوه نیست

Ҳамчуи наврӯзӣ ки воқеъ дар муҳаррам ме шавад

همچو نوروزی که واقع در محرم می‌شود

Қатли мо ҳаргоҳ бошад ме тавон , таъҷил чист

قتل ما هرگاه باشد می‌توان، تعجیل چیست

Куштани шамъи ҳаёти мо ба як дам ме шавад

کشتن شمع حیات ما به یک دم می‌شود

То чаҳ орад бар сари боли кабӯтар нома ам

تا چه آرد بر سر بال کبوتر نامه‌ام

Хомаам ҳрдми зи бори дарди дил хам ме шавад

خامه‌ام هردم ز بار درد دل خم می‌شود

Ҳаст бо хунини длонми улфатӣ каз баъди марг

هست با خونین‌دلانم الفتی کز بعد مرگ

Хоки ман бар захм агар пошанд марҳам ме шавад

خاک من بر زخم اگر پاشند مرهم می‌شود

Бас ки шодобаст гулшан аз сиришки андалеб

بس که شاداب است گلشن از سرشک عندلیب

Оташ ар бар рӯй гул резанд шабнам ме шавад

آتش ار بر روی گل ریزند شبنم می‌شود

Дар диёри мо мусӣбат дӯстӣ омаст , ом

در دیار ما مصیبت دوستی عامست، عام

Каз чароғии мурда дар як шаҳр мотам ме шавад

کز چراغی مرده در یک شهر ماتم می‌شود

Ҳамчуи маҳҷӯбӣ ки дар шаҳр ғариб омад дарун

همچو محجوبی که در شهر غریب آمد درون

Хоб дар чашмам ба мардуми ошно кам ме шавад

خواب در چشمم به مردم آشنا کم می‌شود

То кулем аз одамият лоф зад беғам набӯд

تا کلیم از آدمیت لاف زد بی‌غم نبود

Ғам буд тухмӣ ки сабз аз хок одам ме шавад

غم بود تخمی که سبز از خاک آدم می‌شود