Дасти машшота агар зулфи туро тоб диҳад

دست مشاطه اگر زلف ترا تاب دهد

Хӯни дилҳо гули рухсори туро об диҳад

خون دلها گل رخسار ترا آب دهد

Коши бахти сияҳ аз дидаи шаби бедорам

کاش بخت سیه از دیده شب بیدارم

Равшаниро бастанд бъўз хоб диҳад

روشنی را بستاند بعوض خواب دهد

Хӯни дили рӯ бкмӣ карда зи сӯзи таби ҳиҷр

خون دل رو بکمی کرده ز سوز تب هجر

Он қадр нест ки як обиларо об диҳад

آنقدر نیست که یک آبله را آب دهد

Шакли абрӯии ту хўнриз чунон шуд ки эмом

شکل ابروی تو خونریز چنان شد که امام

Сӯии масҷид чу равад пушт бмҳроб диҳад

سوی مسجد چو رود پشت بمحراب دهد

Монад дил бо ғам ва бигурехт сабурӣ чу касе

ماند دل با غم و بگریخت صبوری چو کسی

Каз миён дар раваду хона бсилоб диҳад

کز میان در رود و خانه بسیلاب دهد

Сад замини гири баҳри сӯии ншонидаҳ чу ман

صد زمین گیر بهر سوی نشانیده چو من

Хоки кӯии ту ки ором бсимоб диҳад

خاک کوی تو که آرام بسیماب دهد

Нанг сомон накушуд хона ӯ ҳамчуи ҳубоб

ننگ سامان نکشد خانه او همچو حباب

Ҳар киро эзади ҷамъият асбоб диҳад

هر که را ایزد جمعیت اسباب دهد

Боз вақтаст ки аз тарбият ашк кулем

باز وقتست که از تربیت اشک کلیم

Хори девори сароиши гул сероб диҳад

خار دیوار سرایش گل سیراب دهد