Ҳар захм ки хаданги ту зеб нишон шавад

هر زخم که خدنگ تو زیب نشان شود

Чашмӣ дигар бароаи хадангат аён шавад

چشمی دگر براه خدنگت عیان شود

Ёрами бахшами рафта агар умр рафта аст

یارم بخشم رفته اگر عمر رفته است

Чандон намеравад ки зи чашмам ниҳон шавад

چندان نمی رود که ز چشمم نهان شود

Восили зи ҳарф чун ва чаро бастааст лаб

واصل ز حرف چون و چرا بسته است لب

Чун раҳи тамоми гашти ҷарас бизбон шавад

چون ره تمام گشت جرس بیزبان شود

Хокаши басар ки гиря биҳосл манаст

خاکش بسر که گریه بیحاصل منست

Он бодаи аикаҳ бар дили мино гарон шавад

آن باده ایکه بر دل مینا گران شود

Хотир нишон шавад бтўи таъсири тири оҳ

خاطر نشان شود بتو تأثیر تیر آه

Рўзикаҳи пушти тоқати ошиқ камон шавад

روزیکه پشت طاقت عاشق کمان شود

Тифлӣ ки сина шона шуд аз захми хат ӯ

طفلی که سینه شانه شد از زخم خط او

Чандон накарда машқ ки дасташ равон шавад

چندان نکرده مشق که دستش روان شود

Хуш май баради рсоӣии зулфи ту кори пеш

خوش می برد رسائی زلف تو کار پیش

Зебад ки ҳалқааш камари он миён шавад

زیبد که حلقه اش کمر آن میان شود

Афтодаро бичишам ҳақорати мубин ки хок

افتاده را بچشم حقارت مبین که خاک

Гар сар кашад ғубори дил осмон шавад

گر سر کشد غبار دل آسمان شود

Кардӣ кулем қофилаи ашкро равон

کردی کلیم قافله اشک را روان

Кӯи лухти дил ки оташи ин корвон шавад

کو لخت دل که آتش این کاروان شود