Блб аз шавқи побӯси ту ҷон нотавон омад

بلب از شوق پابوس تو جان ناتوان آمد

Чунон осон ки гуфтӣ ҳарф аз дил бар забон омад

چنان آسان که گفتی حرف از دل بر زبان آمد

Ту бепарво надидӣ то ҳумо бар устихони мо

تو بی پروا ندیدی تا هما بر استخوان ما

Надонистӣ ки гоҳе бар сари мо метавон омад

ندانستی که گاهی بر سر ما می توان آمد

Бхўн хӯрдан чунон дил одатӣ дорад ки ҷом май

بخون خوردن چنان دل عادتی دارد که جام می

Бадаст ҳар ки дид аз шавқи обаш дар даҳон омад

بدست هر که دید از شوق آبش در دهان آمد

Бкҷи рафторӣу норостии олами чунин моил

بکج رفتاری و ناراستی عالم چنین مایل

Чисони тири мурод мо тавонад бар нишон омад

چسان تیر مراد ما تواند بر نشان آمد

Бёдм медиҳад ширинии кунҷи қаноат ро

بیادم می دهد شیرینی کنج قناعت را

Бахотир ҳар ки он кунҷи лаб шкрФшон омад

بخاطر هر که آن کنج لب شکرفشان آمد

Миёни шоҳидони боғи ҳам рашк ва ҳасад дидам

میان شاهدان باغ هم رشک و حسد دیدم

Биҷӯш аз ғайрати гулнори хӯн арғавон омад

بجوش از غیرت گلنار خون ارغوان آمد

Надонадгар касе роҳи гулистонро дар ин мавсим

نداند گر کسی راه گلستان را در این موسم

Бглшн аз садои хандаи гул метавон омад

بگلشن از صدای خنده گل می توان آمد

Бомед халосии даст ва поӣӣ мезанад саъйам

بامید خلاصی دست و پائی می زند سعیم

Дар он дарё ки натавонист соҳил бар карон омад

در آن دریا که نتوانست ساحل بر کران آمد

Кулем ар андалеби дили з дом омад сӯии гулшан

کلیم ار عندلیب دل ز دام آمد سوی گلشن

На баҳри гул ки аз баҳри видоъ ошён омад

نه بهر گل که از بهر وداع آشیان آمد