Бо он рухи шукуфта чун азм гулистон кард

با آن رخ شکفته چون عزم گلستان کرد

Дар зери боли булбули гул рӯй худниҳон кард

در زیر بال بلبل گل روی خودنهان کرد

Монанди шиша май бе гиряи пеши соқӣ

مانند شیشه می بی گریه پیش ساقی

Ҳарфӣ наме тавонам аз дарди дил баён кард

حرفی نمی توانم از درد دل بیان کرد

Онҷо ки табъ ёбад лиззати зи гӯша гирӣ

آنجا که طبع یابد لذت ز گوشه گیری

Сад соли ҳамзабонӣ бо соя метавон кард

صد سال همزبانی با سایه می توان کرد

Аз куштан асирон гирад куҷои малолаш

از کشتن اسیران گیرد کجا ملالش

Тирӣ ки базми ъушрат дар хона камон кард

تیری که بزم عشرت در خانه کمان کرد

Азлат магӯ ки моро дар парда хафо дошт

عزلت مگو که ما را در پرده خفا داشت

Айшу ҳузури моро зи чашми бад ниҳон кард

عیش و حضور ما را ز چشم بد نهان کرد

Мактуби ашк шаста додам бқосд ӯ

مکتوب اشک شسته دادم بقاصد او

Яъне ки интизорати чашми маро чунон кард

یعنی که انتظارت چشم مرا چنان کرد

Сарпанҷа рафт аз даст аз бас гузидам ангушт

سرپنجه رفت از دست از بس گزیدم انگشت

Рафт онкӣ дар ғам ӯ хокии басар тавон кард

رفت آنکه در غم او خاکی بسر توان کرد

Аз зер чарх бигурез , ёдам мазан ки натавон

از زیر چرخ بگریز، یادم مزن که نتوان

Аз осмони шикоят дар зер осмон кард

از آسمان شکایت در زیر آسمان کرد

Ашкам кулем омухт аз ҷилвааш равонӣ

اشکم کلیم آموخت از جلوه اش روانی

Сару қадаши нафасро дар синаам фиғон кард

سر و قدش نفس را در سینه ام فغان کرد