Чашм бидамаст ту чун арбада бунёд кунад

چشم بدمست تو چون عربده بنیاد کند

Бадалам ҳар мижаро ханҷар ҷаллод кунад

بدلم هر مژه را خنجر جلاد کند

Раҳм дар олам агар ҳаст аҷал дораду бас

رحم در عالم اگر هست اجل دارد و بس

Кин ҳамаи тоири рӯҳ аз қафас озод кунад

کاین همه طایر روح از قفس آزاد کند

Хоки арбоби риёро зи ривоҷи ботил

خاک ارباب ریا را ز رواج باطل

Рӯзгор овараду сбҳаҳ зӯҳҳод кунад

روزگار آورد و سبحه زهاد کند

Соҳиби ҳавсилаи дил сӯхтагон ме бошанд

صاحب حوصله دل سوختگان می باشند

Кас надидаст ки шамъии гила аз бод кунад

کس ندیدست که شمعی گله از باد کند

Духтари руз ки фалак дод бхўнши фатво

دختر رز که فلک داد بخونش فتوی

Беш азин нест гуноҳаш ки дилӣ шод кунад

بیش ازین نیست گناهش که دلی شاد کند

Гар дили ин махзан кӣнааст ки мардум доранд

گر دل این مخزن کینه است که مردم دارند

Ҳар ки икдл шаканд каъбае обод кунад

هر که یکدل شکند کعبه ای آباد کند

Сӯии шамъи он бути худ ком набинад ҳаргиз

سوی شمع آن بت خود کام نبیند هرگز

Ки мабод аз ҷигари сӯхтагон ёд кунад

که مباد از جگر سوختگان یاد کند

Дасти машшотаи брхсор арӯсон накунад

دست مشاطه برخسار عروسان نکند

Ончӣ бо чеҳраи каси силӣ устод кунад

آنچه با چهره کس سیلی استاد کند

Пеши хории зўтн дида набошад биҷо

پیش خواری زوطن دیده نباشد بیجا

Диҷлагар саъии бўиронӣ Бағдод кунад

دجله گر سعی بویرانی بغداد کند

Чаҳ кунад ковуш ӯ бо дил чун мум кулем

چه کند کاوش او با دل چون موم کلیم

Мижаи ?ут кинаро шона фӯлод кунад

مژه ات کاینه را شانه فولاد کند