Гарми осӯда даврон ме гузорад

گرم آسوده دوران می گذارد

Кӣ он зулф парешон ме гузорад

کی آن زلف پریشان می گذارد

Бхўни мо чунон ташнааст тират

بخون ما چنان تشنه است تیرت

Ки по дар об пайкон ме гузорад

که پا در آب پیکان می گذارد

Гузорад зоди роҳии раҳзани ишқ

گذارد زاد راهی رهزن عشق

Агар сари барад сомон ме гузорад

اگر سر برد سامان می گذارد

Ҳазор осеби дигар дар камӣн аст

هزار آسیب دیگر در کمین است

Ки киштиро бтўФон ме гузорад

که کشتی را بطوفان می گذارد

Сифед аз гиряи чашмами гашт то кӣ

سفید از گریه چشمم گشت تا کی

Дили ин коғаз баборон ме гузорад

دل این کاغذ بباران می گذارد

Ҷунуни якбора урёнам насозад

جنون یکباره عریانم نسازد

Бпои хор муғелон ме гузорад

بپا خار مغیلان می گذارد

зи шавқи гӯшаи чашми ту серума

ز شوق گوشه چشم تو سرمه

Биҳиштӣ чун сафоҳон ме гузорад

بهشتی چون صفاهان می گذارد

Кулем осоиши айши ватан ро

کلیم آسایش عیش وطن را

Барои аҳл Кошон ме гузорад

برای اهل کاشان می گذارد