Чу ҷараси кори дил ар нолау фарёд буд

چو جرس کار دل ار ناله و فریاد بود

Машну хандаи захмаши зи дили шод буд

مشنو خنده زخمش ز دل شاد بود

То бадӣдор ту шуд дидаи бустони равшан

تا بدیدار تو شد دیده بستان روشن

Сарвро гуфт шукрона ки озод буд

سرو را گفت شکرانه که آزاد بود

Дами исои зи дилами уқда хотир нагушӯд

دم عیسی ز دلم عقده خاطر نگشود

Чун ҳубоби ин гиреҳӣ нест ки бар бод буд

چون حباب این گرهی نیست که بر باد بود

Донаи кишти мукофоти дамад аз дили санг

دانه کشت مکافات دمد از دل سنگ

Дом ҳар сайди гуҳӣ дар раҳи сайёд буд

دام هر صید گهی در ره صیاد بود

Ҳасани муҳтоҷ такаллуф набӯд зонка бзлФ

حسن محتاج تکلف نبود زانکه بزلف

Ҳеҷ нафазояд агар шонаи зшмшод буд

هیچ نفزاید اگر شانه زشمشاد بود

Марг фарзанд надид онкии сухан зода ӯст

مرگ فرزند ندید آنکه سخن زاده اوست

Кошкӣ умри падари сад як авлод буд

کاشکی عمر پدر صد یک اولاد بود

Накунӣ шикваи зи хунрезии он ғамза кулем

نکنی شکوه ز خونریزی آن غمزه کلیم

Раҳм айбаст агар дар дили ҷаллод буд

رحم عیب است اگر در دل جلاد بود