Бскаҳи ҳарфи қоматати вирди дил девона шуд

بسکه حرف قامتت ورد دل دیوانه شد

Сина аз машқи алиф монанди лавҳ шона шуд

سینه از مشق الف مانند لوح شانه شد

То хароб ӯ нгрдидм бмн нанамуд рӯй

تا خراب او نگردیدم بمن ننمود روی

Хона аз хуршед гармӣ дид чун вайрона шуд

خانه از خورشید گرمی دید چون ویرانه شد

Айш дар ҷонам ғарибаст арча монад солҳо

عیش در جانم غریبست ارچه ماند سالها

Ғам агар икрўз дар дил монад соҳибхона шуд

غم اگر یکروز در دل ماند صاحبخانه شد

Бскаҳи баҳри сайди дилҳо тухм шед афшонда анд

بسکه بهر صید دل ها تخم شید افشانده اند

Дар кафи арбоби тақвои сбҳаҳҳо бедона шуд

در کف ارباب تقوی سبحه ها بیدانه شد

Буд аз дилҳои мо овозаи зулфати баланд

بود از دلهای ما آوازه زلفت بلند

Аз наво афтод чун занҷири не девона шуд

از نوا افتاد چون زنجیر نی دیوانه شد

Саракашон гар оташанд охир мулоим ме шаванд

سرکشان گر آتشند آخر ملایم می شوند

Шамъи охири оби гашту марҳам парвона шуд

شمع آخر آب گشت و مرهم پروانه شد

Кулбаи торики ман бешам савод аъзам аст

کلبه تاریک من بیشم سواد اعظم است

Фориғ аз Кошон кулем аз гӯша кошона шуд

فارغ از کاشان کلیم از گوشه کاشانه شد