Манам ба кунҷи қаноати рамида аз дарҳо

منم به کنج قناعت رمیده از درها

Ба хеши бастаи зи нақши ҳасири зеварҳо

به خویش بسته ز نقش حصیر زیورها

Ғубори хотири худгар даҳум ба сайли сиришк

غبار خاطر خود گر دهم به سیل سرشک

Шавад ба баҳр гул олуд оби гавҳарҳо

شود به بحر گل آلود آب گوهرها

Ба ман адовати гардун ба ҷо буд , то кӣ

به من عداوت گردون به‌جا بود، تا کی

Нишони новак оҳам шаванд ахтарҳо ?

نشان ناوک آهم شوند اخترها؟

Мусалламаст марои даъвии вафодорӣ

مسلم است مرا دعوی وفاداری

Хаҷали зи доғи вафоӣ мананд маҳзарҳо

خجل ز داغ وفای من‌اند محضرها

Зҷоми лолау гули қатра Эй наризад май

زجام لاله و گل قطره‌ای نریزد می

Тамоми ҳайратам аз ин шикастаи соғарҳо

تمام حیرتم از این شکسته ساغرها

з бад наҳодӣ абнои ин замон чаҳ аҷаб

ز بد نهادی ابنای این زمان چه عجب

Ки шер боз шавад хӯн ба табъи модарҳо

که شیر باز شود خون به طبع مادرها

Ба ҳеҷ базм нарафтам ки рӯй дили байнам

به هیچ بزم نرفتم که روی دل بینم

Манам сапанду маҷолиси тамоми миҷмарҳо

منم سپند و مجالس تمام مجمرها

Агар на дар ғам ишқат зананд сар бар санг

اگر نه در غم عشقت زنند سر بر سنگ

Чаро чунин шудаи мӯдори косаи сарҳо

چرا چنین شده مودار کاسهٔ سرها

Басаст баҳр рамидани зи хеш ва қавм кулем

بس است بهر رمیدن ز خویش و قوم کلیم

Ҳар ончии Юсуф дидааст аз бародарҳо

هر آنچه یوسف دیده است از برادرها