Марои мсўз ки нозати з кибриё уфтад

مرا مسوز که نازت ز کبریا افتد

Чу хас тамом шавад шуълаи ҳам з по уфтад

چو خس تمام شود شعله هم ز پا افتد

Ғами замона , зи мо бедилон надорад нанг ,

غمِ زمانه ، ز ما بیدلان ندارد ننگ،

Басони дузд ки дар хона гадо уфтад

بسان دزد که در خانه گدا افتد

Либоси фақри бзории насиб ҳар кас нест

لباس فقر بزاری نصیب هر کس نیست

Хушо танӣ ки бар он нақш бӯрё уфтад

خوشا تنی که بر آن نقش بوریا افتد

Дилами зи ҳамраҳеи ашк вонмӣ монад

دلم ز همرهی اشک وانمی ماند

На оташӣаст ки аз корвон ҷудо уфтад

نه آتشی است که از کاروان جدا افتد

Талофӣ ар накунад рӯзгори уқдаи гшост

تلافی ار نکند روزگار عقده گشاست

Гиреҳи з ҳар чаҳ кушояди бакор мо уфтад

گره ز هر چه گشاید بکار ما افتد

Бғири дида ки аз гиряи об ва тобиш рафт

بغیر دیده که از گریه آب و تابش رفت

Ки дидаи зи оби равони хона аз сафо уфтад

که دیده ز آب روان خانه از صفا افتد

Чу қуръа дар баданами устихон шикаста шавад

چو قرعه در بدنم استخوان شکسته شود

зи заъфгар басарами соя ҳумо уфтад

ز ضعف گر بسرم سایه هما افتد

Кушандатар зи марази миннат табибон аст

کشنده تر ز مرض منت طبیبان است

Хушаст дарди бшртӣ ки бидўо уфтад

خوشست درد بشرطی که بیدوا افتد

Ҳариси чашм тамаъ дорад аз Кариму лӣим

حریص چشم طمع دارد از کریم و لئیم

Магас бихон шаҳу коса гадо уфтад

مگس بخوان شه و کاسه گدا افتد

Агар ҳимоят фақраш кунад спрдорӣ

اگر حمایت فقرش کند سپرداری

намегузорад коташ ббўрё уфтад

نمی گذارد کاتش ببوریا افتد

Сиёҳи рӯзии мо ранг баст хоҳад шуд

سیاه روزی ما رنگ بست خواهد شد

Кулем агар бмни он чашми серума со уфтад

کلیم اگر بمن آن چشم سرمه سا افتد