Кӣ буд саргаштагиҳоро дил аз сари вокнд

کی بود سرگشتگی ها را دل از سر واکند

Хешро девонаи як шаҳр ва як саҳро кунад

خویش را دیوانه یک شهر و یک صحرا کند

По агар Фрсўд шояд дастгир тан шавад

پا اگر فرسود شاید دستگیر تن شود

Ҳамчуи нақши бӯса дар як остон мأўо кунад

همچو نقش بوسه در یک آستان مأوا کند

Суди савдои намаки моро сӯии Кашмӣри барад

سود سودای نمک ما را سوی کشمیر برد

Эътибории бахти шӯри онҷои магар пайдо кунад

اعتباری بخت شور آنجا مگر پیدا کند

Дӯстони нозуки мизоҷ ва мо басии нозуки димоғ

دوستان نازک مزاج و ما بسی نازک دماغ

Чун касе авқоти сарфи пос хотирҳо кунад

چون کسی اوقات صرف پاس خاطرها کند

Дар дилигар раҳ надорем онҳам аз тақсири мост

در دلی گر ره نداریم آنهم از تقصیر ماست

Каси бойени саргаштагӣ дар хотирӣ чун ҷо кунад

کس باین سرگشتگی در خاطری چون جا کند

Дар қадам гулзор дорад раҳи наварди роҳи шавқ

در قدم گلزار دارد ره نورد راه شوق

намезанад бар сар агар хории бурун аз по кунад

می زند بر سر اگر خاری برون از پا کند

Сайлро дар раҳи мақом аз ихтиёр хеш нест

سیل را در ره مقام از اختیار خویش نیست

Муҳлатӣ бояд ки сади роҳро саҳро кунад

مهلتی باید که سد راه را صحرا کند

Гар ббзмт дайр меояд кулем аз сабр нест

گر ببزمت دیر می آید کلیم از صبر نیست

Мавсимӣ бояд ки каси оҳанги ин дарё кунад

موسمی باید که کس آهنگ این دریا کند