Ба базмати шаби хуши он ошиқ ки саргарм фиғон уфтад

به بزمت شب خوش آن عاشق که سرگرم فغان افتد

Шавад чун субҳи равшани рост чун шамъ аз забон уфтад

شود چون صبح روشن راست چون شمع از زبان افتد

Чаман аз бас ки торикаст бе шамъи ҷамол ӯ

چمن از بس که تاریکست بی‌شمع جمال او

Фурӯзамгар чароғи нолаи мурғ аз ошён уфтад

فروزم گر چراغ ناله مرغ از آشیان افتد

Ба хилвати ҳам ниқоб аз чеҳраи ҳаргизи брниндозд

به خلوت هم نقاب از چهره هرگز برنیندازد

Мабодои шамъро зини бештари оташ ба ҷон уфтад

مبادا شمع را زین بیشتر آتش به جان افتد

Қабули ишқ агар дории тамаъ , аз хуррамӣ бигузар

قبول عشق اگر داری طمع، از خرمی بگذر

Ки гул чун бушковади ӣнҷои зи чашм боғбон уфтад

که گل چون بشکفد اینجا ز چشم باغبان افتد

Агар бар ҳам хӯрд олами ҳамон бар ҷой худ бошам

اگر بر هم خورد عالم همان بر جای خود باشم

Нахоҳад бурданашгар соя дар об равон уфтад

نخواهد بردنش گر سایه در آب روان افتد

Ба сӯзи синаи прноўкм гоҳе нигоҳӣ кун

به سوز سینه پرناوکم گاهی نگاهی کن

Тамошо дорад он оташ ки андар Нитсаатон уфтад

تماشا دارد آن آتش که اندر نیستان افتد

Кулем аз чашми ёри афканди ин бахти сияҳи мо ро

کلیم از چشم یار افکند این بخت سیه ما را

Илоҳии кавкаби бахтами зи бом осмон уфтад

الهی کوکب بختم ز بام آسمان افتد