Шуълаи оташи ҳасани ту чу боло гирад

شعله آتش حسن تو چو بالا گیرد

Фалаки ангушти бдндон сурайё гирад

فلک انگشت بدندان ثریا گیرد

Коҳиши ишқи зи баси ҷисми нзорми бгдохт

کاهش عشق ز بس جسم نزارم بگداخت

Ранг дар чеҳраи ман парда бсимо гирад

رنگ در چهره من پرده بسیما گیرد

Хилвати васли турои муҳаррам маҳрӯм диласт

خلوت وصل ترا محرم محروم دلست

Чанд аз базми ту бурун равад ва ҷо гирад

چند از بزم تو برون رود و جا گیرد

Худ агар гӯша нишин ном ҷаҳонгир хушаст

خود اگر گوشه نشین نام جهانگیر خوشست

Тарз бояд ки касе ёди з анқо гирад

طرز باید که کسی یاد ز عنقا گیرد

Буи май марҳами носур буд кош касе

بوی می مرهم ناسور بود کاش کسی

Пунбаи доғи маро аз сар мино гирад

پنبه داغ مرا از سر مینا گیرد

Ашк то ҳаст бхўноби ҷигари прўрдст

اشک تا هست بخوناب جگر پروردست

Дили мурғони қафаси зуди з саҳро гирад

دل مرغان قفس زود ز صحرا گیرد

Бскаҳ пастаст бмъроҷи ту гўӣии рафта

بسکه پست است بمعراج تو گوئی رفته

Бахти ман обилаегар бута по гирад

بخت من آبله ای گر بته پا گیرد

Бо чунин толеъи ворун чаҳ тавон кард

با چنین طالع وارون چه توان کرد

Заҳр то чанд кас аз даст масеҳо гирад

زهر تا چند کس از دست مسیحا گیرد