Васлати ғубори ғами зи дили мо наме барад

وصلت غبار غم ز دل ما نمی‌برد

намесайқаласту занги зи мино наме барад

می صیقل است و زنگ ز مینا نمی‌برد

Саргаштагӣ ба чархи маро то наёвард

سرگشتگی به چرخ مرا تا نیاورد

Нак гирдбоди роҳ ба саҳро наме барад

نک گردباد راه به صحرا نمی‌برد

Охири зи дасти шухӣ Тифлон гурехтем

آخر ز دست شوخی طفلان گریختیم

Ҷое ки ашки пай ба сари мо наме барад

جایی که اشک پی به سر ما نمی‌برد

Шӯҳрати баҳр чаҳ ёр шуд офат ба ӯ расед

شهرت بهر چه یار شد آفت به او رسید

Рашкии дилам ба азлати анқо наме барад

رشکی دلم به عزلت عنقا نمی‌برد

Зини сон ки аз ватани ҳамаи табъӣ рамида аст

زین سان که از وطن همه طبعی رمیده است

Сӯрати аҷаб ки рахти зи дебо наме барад

صورت عجب که رخت ز دیبا نمی‌برد

Эмин намешавад зи шабихун гиря ам

ایمن نمی‌شود ز شبیخون گریه‌ام

Сайлоб то паноҳ ба дарё наме барад

سیلاب تا پناه به دریا نمی‌برد

Баҳри Асои роҳи адами нотавони ишқ

بهر عصای راه عدم ناتوان عشق

Ҷузи орзӯии он қаду боло наме барад

جز آرزوی آن قد و بالا نمی‌برد

Мактубро здрди дил аз бас гарон кунам

مکتوب را زدرد دل از بس گران کنم

Гар сайли нома бар шавад онро наме барад

گر سیل نامه‌بر شود آن را نمی‌برد

Қонӯни гирдбод буд рӯзгор ро

قانون گردباد بود روزگار را

Ҷузи хору хаси замона ба боло наме барад

جز خار و خس زمانه به بالا نمی‌برد

Ҳаргиз кулем орзӯии ком ҳам накард

هرگز کلیم آرزوی کام هم نکرد

Номӯси фақрро зи таманно наме барад

ناموس فقر را ز تمنا نمی‌برد