Шаҳиди он қади раъно васият кард ҳамдам ро

شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را

Ки бандади найзаи боло дар азояши нахли мотам ро

که بندد نیزه بالا در عزایش نخل ماتم را

Агар гӯям ки хотам чун даҳон ӯст , аз шодӣ

اگر گویم که خاتم چون دهان اوست، از شادی

Шавад ба захми носўрш илм созад қади хам ро

شود به زخم ناسورش علم سازد قد خم را

Бадоне то ки шаҳд зиндагонӣ нест бе талхӣ

بدانی تا که شهد زندگانی نیست بی‌تلخی

Худо дар сол умрат дода ҷои моҳи муҳаррам ро

خدا در سال عمرت داده جا ماه محرم را

Дуруштанд аҳли олами хоҳи шаҳрии хоҳи сҳроӣӣ

درشتند اهل عالم خواه شهری خواه صحرائی

Қазои нопухта гул кардааст гўӣии хоки одам ро

قضا ناپخته گل کرده است گوئی خاک آدم را

Ту ҳам аз файзи хомӯшӣ чу ғаввосони гуҳари ёбӣ

تو هم از فیض خاموشی چو غواصان گهر یابی

Нигаҳдоригар аз беҳудаи гўӣии як нафаси дам ро

نگهداری گر از بیهوده‌گوئی یک‌نفس دم را

Фалак меоварад моро бурун аз кӯраи меҳнат

فلک می‌آورد ما را برون از کورهٔ محنت

Вале рӯзӣ ки худ берун кунад ин рахти мотам ро

ولی روزی‌که خود بیرون کند این رخت ماتم را

Ба нармии чораи доғи ҷафоӣ дӯстдорон кун

به نرمی چارهٔ داغ جفای دوستداران کن

Ки дохил гар набошад мум нафъӣ нест марҳам ро

که داخل گر نباشد موم نفعی نیست مرهم را

Алоҷи дида бе оби ҷустам аз хирад , гуфто

علاج دیدهٔ بی‌آب جستم از خرد، گفتا

Муқобили дор бо хўршидрўӣии чашм бенам ро

مقابل دار با خورشیدروئی چشم بی‌نم را

Набинӣ пояи пастӣ ки кас набӯд талабкораш

نبینی پایهٔ پستی که کس نبود طلبکارش

Шарари ин орзӯ дорад ки ёбад умри шабнам ро

شرر این آرزو دارد که یابد عمر شبنم را

Ба ғайр аз хонаи вайронсозӣу рахти сарои сӯзӣ

به‌غیر از خانه ویران‌سازی و رخت سرا سوزی

Кулем охир чаҳ ҳосили оташини ашки дамодамро ?

کلیم آخر چه حاصل آتشین اشک دمادم را؟