зи тозаи шохи гулӣ хонаам гулистон буд

ز تازه شاخ گلی خانه ام گلستان بود

Гули баҳори умедами бҷибу домон буд

گل بهار امیدم بجیب و دامان بود

Баҷоами оташи ҳасрати з дӯд ме нанишаст

بجام آتش حسرت ز دود می ننشست

Бахонаи хасу хошоки барқи меҳмон буд

بخانه خس و خاشاک برق مهمان بود

зи чоки перҳанаши сайр гулистон кардам

ز چاک پیرهنش سیر گلستان کردم

Ҳазор ранги гули бӯса дар гиребон буд

هزار رنگ گل بوسه در گریبان بود

БкФи пиёла , басари бода , ҳарфи бӯсаи блб

بکف پیاله، بسر باده، حرف بوسه بلب

зи рӯзгори басии кори мо басомон буд

ز روزگار بسی کار ما بسامان بود

Дроздстии мо оқибат чаҳ гулҳо чид

درازدستی ما عاقبت چه گلها چید

Зглшнӣ ки зи шабнами гулаши гурезон буд

زگلشنی که ز شبنم گلش گریزان بود

Ҳазор қофилаи орзӯии лаби ташна

هزار قافله آرزوی لب تشنه

Мақом карда бадӯр чаҳ занхдон буд

مقام کرده بدور چه زنخدان بود

Ҳалоки он шаби қадарам ки чашми бахти онҷо

هلاک آن شب قدرم که چشم بخت آنجا

Маҷол хоб намеёфт бскаҳи ҳайрон буд

مجال خواب نمی یافت بسکه حیران بود

Кулем ташна ки лабро зи гиря тар ме кард

کلیم تشنه که لب را ز گریه تر می کرد

зи бхтмндии мироби обҳиўон буд

ز بختمندی میراب آبحیوان بود