Соҳиби ҳиммат ки даст аз кор дунё ме кашад

صاحب همت که دست از کار دنیا می‌کشد

Кӣ дигар зон дасти хори яъс аз по ме кашад

کی دگر زان دست خار یأس از پا می‌کشد

Аз ситам бар нотавонон болад он саркаш ба хеш

از ستم بر ناتوانان بالد آن سرکش به خویش

Шуъла чун мушти хасиро сӯхт боло ме кашад

شعله چون مشت خسی را سوخت بالا می‌کشد

Оина аз ботин софаст меҳнати каши зи занг

آینه از باطن صافست محنت‌کش ز زنگ

Шиша аз равшандилии бедод хоро ме кашад

شیشه از روشندلی بیداد خارا می‌کشد

Ашки резон то ғубори ҷилваи гоҳаш рафта анд

اشک‌ریزان تا غبارِ جلوه گاهش رفته‌اند

Зулфро дар хӯн кашад гоҳе ки то по ме кашад

زلف را در خون کشد گاهی که تا پا می‌کشد

Ҷоҳилонро фахр май бояд зи ҷаҳли худ ки даҳр

جاهلان را فخر می‌باید ز جهل خود که دهر

Интиқоми ҷурми нодонро з доно ме кашад

انتقام جرم نادان را ز دانا می‌کشد

Мо ба ин сомон чаро шарманда бошем аз сипеҳр

ما به این سامان چرا شرمنده باشیم از سپهر

Гавҳар беоб кӣ миннати з дарё ме кашад

گوهر بی‌آب کی منت ز دریا می‌کشد

То қалами бардошти қамарӣ ошён хоҳад ниҳод

تا قلم برداشت قمری آشیان خواهد نهاد

Сару болои турои наққош ҳарҷо ме кашад

سر و بالای ترا نقاش هرجا می‌کشد

Душманиро боисӣ бояд , намедонам кулем

دشمنی را باعثی باید، نمی‌دانم کلیم

Ашк аз баҳр чаҳ лашкар бар сар мо ме кашад

اشک از بهر چه لشکر بر سر ما می‌کشد