Бо ҳар ки бад шӯй фиканӣ аз назари маро

با هر که بد شوی فکنی از نظر مرا

Манзур бӯданӣаст басаст ӣнқадари маро

منظور بودنی است بس است اینقدر مرا

Буи гуласт мӯии димоғи заъифи ман

بوی گل است موی دماغ ضعیف من

Носеҳи мадаи зи сандали худ дардисари маро

ناصح مده ز صندل خود دردسر مرا

Ашкии зи дидае нчконди ҳадиси ман

اشکی ز دیده‌ای نچکاند حدیث من

Шамъам ки ҳаст дӯду дамӣ бе асари маро

شمعم که هست دود و دمی بی‌اثر مرا

Ҳар вақт ҳаст қимати ман нақд ме шавад

هر وقت هست قیمت من نقد می‌شود

Гар ме тавон ба ҳеҷ зи даврони бихари маро

گر می‌توان به هیچ ز دوران بخر مرا

Чун доғгар ба қадршиносӣ шавам дучор

چون داغ گر به قدرشناسی شوم دچار

Мушкили зи даст агар бигузорад дигар маро

مشکل ز دست اگر بگذارد دگر مرا

Толеъи нигар ки сабз шавад ҳам зи ашки ман

طالع نگر که سبز شود هم ز اشک من

Хорӣ ки даҳр мешаканд дар ҷигари маро

خاری که دهر می‌شکند در جگر مرا

Чун шишаи шикаста ба майхонаи вуҷӯд

چون شیشهٔ شکسته به میخانهٔ وجود

Лаб аз шароб ком нигарадедтар маро

لب از شراب کام نگردید تر مرا

Сармоя эй ҷузи обилау хор пой нест

سرمایه‌ای جز آبله و خار پای نیست

Қисмат кунанд роҳзану роҳбари маро

قسمت کنند راهزن و راهبر مرا

Танҳо ним кулем чу парвонаи тираи рӯз

تنها نیم کلیم چو پروانه تیره روز

Чун шамъ баҳра нест зи шому саҳари маро

چون شمع بهره نیست ز شام و سحر مرا