То теғ ӯ ба дод асирон наме расад
تا تیغ او به داد اسیران نمیرسد
Як сар ба кӯии ишқ ба сомон наме расад
یک سر به کوی عشق به سامان نمیرسد
Ҷое ки пои хотири ман дар миён буд
جایی که پای خاطر من در میان بود
Ошуфтагӣ ба зулф парешон наме расад
آشفتگی به زلف پریشان نمیرسد
Аз худ чу нагузарӣ ба Муродӣ наме расад
از خود چو نگذری به مرادی نمیرسد
Сар то бурӣда нест ба сомон наме расад
سر تا بریده نیست به سامان نمیرسد
Дар байти абрӯии ту ки беайб омада аст
در بیت ابروی تو که بیعیب آمده است
Ҷузи дахли каҷ ба хотир мижгон наме расад
جز دخل کج به خاطر مژگان نمیرسد
Мо Тифл бӯдаему шаби ҷумъа дида ем
ما طفل بودهایم و شب جمعه دیدهایم
Ҳаргиз ба субҳи шанбе мисатон наме расад
هرگز به صبح شنبه مستان نمیرسد
Як ҳарф беш нест саросари баёни ишқ
یک حرف بیش نیست سراسر بیان عشق
Ин турфатар ки ҳеҷ ба поён наме расад
این طرفه تر که هیچ به پایان نمیرسد
Кӯтоҳии замона ба ҷое расида аст
کوتاهی زمانه به جایی رسیده است
Каз май димоғ бода прессатон наме расад
کز می دماغ بادهپرستان نمیرسد
Чун шишаи шикастаи зи мо даст шаста анд
چون شیشه شکسته ز ما دست شستهاند
Ислоҳи мо ба хотир ёрон наме расад
اصلاح ما به خاطر یاران نمیرسد
Паҳлу тиҳӣ кунанд зи масти бараҳнаи теғ
پهلو تهی کنند ز مست برهنه تیغ
зи он рӯи нигоҳи ёр ба мижгон наме расад
ز آن رو نگاه یار به مژگان نمیرسد
Шеърат кулем агар ҳамаи шеърии насаб буд
شعرت کلیم اگر همه شعری نسب بود
Набӯд баланд то ба сухан дон наме расад
نبود بلند تا به سخندان نمیرسد