Чашми ҷодӯии ту дар дилҷӯеи аҳли ниёз

چشم جادوی تو در دلجویی اهل نیاز

Ҳеҷ кӯтоҳӣ надорад умри мижгонаши дароз

هیچ کوتاهی ندارد عمر مژگانش دراز

Риштаи ҷону раги дил дар хам мижгон ӯст

رشته جان و رگ دل در خم مژگان اوست

Ҳечкас дидӣ ба як мизроб бинавозад ду соз

هیچکس دیدی به یک مضراب بنوازد دو ساز

Ҳаркасисозӣ ба завқи хештан сар ме кунад

هرکسی سازی به ذوق خویشتن سر می‌کند

Дили миёни мутрибон хуш карда ёри длнўоз

دل میان مطربان خوش کرده یار دلنواز

Ҷомаи девонагӣ бар қади ҳаркас рост нест

جامه دیوانگی بر قد هرکس راست نیست

Аз дусади девонаи як тан нест урёнии тароз

از دوصد دیوانه یک تن نیست عریانی تراز

Дар қимори ишқи бозӣ бо ту наҚишм хуш нишаст

در قمار عشق بازی با تو نقشم خوش نشست

Чун ? набошад инчунин ту пок бар , ман покбоз

چون؟ نباشد اینچنین تو پاک بر، من پاکباز

Аз нишони хӯни ноҳақи куштагон ӯро чаҳ бок

از نشان خون ناحق کشتگان او را چه باک

Бол гунҷишкаст фарши ошёни шоҳбоз

بال گنجشک است فرش آشیان شاهباز

То набӯд ин тоҷи заррин бар сараши осӯда буд

تا نبود این تاج زرین بر سرش آسوده بود

Шамъ афтод аз ҳавои сарфарозӣ дар гудоз

شمع افتاد از هوای سرفرازی در گداز

Шеър агар ваҳйаст муҳтоҷи сухани фаҳмон буд

شعر اگر وحی است محتاج سخن‌فهمان بود

Чун мумайиз дар миён набӯд чаҳ суд аз имтиёз

چون ممیز در میان نبود چه سود از امتیاز

Бештари моро кулем офат расад зи абнои ҷинс

بیشتر ما را کلیم آفت رسد ز ابنای جنس

Шиша аз сангаст ва аз вай беш дорад эҳтироз

شیشه از سنگست و از وی بیش دارد احتراز