Ки дил бар ҷо тавонад дошт пеши чашми Шаҳлояш

که دل بر جا تواند داشت پیش چشم شهلایش؟

Кашад зи ойӣнаи беруни аксро мижгони гирояш

کشد زآیینه بیرون عکس را، مژگان گیرایش

Раҳи ишқ ар ба сар ояд надорад роҳ берун шуд

ره عشق ار به سر آید ندارد راه بیرون‌شد

Ба соҳил гар расад киштии ҳамон дарё буд ҷояш

به ساحل گر رسد کشتی همان دریا بود جایش

Ба қатлами ғамзаи хўнризро ҳамдаст мижгон кун

به قتلم غمزه‌ی خونریز را همدست مژگان کن

Чаҳ суд аз теғ танҳо гар набошад корфармояш

چه سود از تیغِ تنها، گر نباشد کارفرمایش؟

Ҳамаи рангинии ашкам , ҳамаи раъноеи оҳам

همه رنگینی اشکم، همه رعنایی آهم

зи акси он гули рӯдону ёди нахли болояш

ز عکس آن گل رو دان، ز یاد نخل بالایش

Кунад қамарии хаёли сарв ва бар хоки ошёни бандад

کُند قمری خیال سرو و بر خاک آشیان بندد

Ба ҳарҷо соя уфтад бар замин аз қади раънояш

به هرجا سایه افتد بر زمین از قد رعنایش

Сияҳи рӯзӣ ба ин хуши толеъӣ ҳаргиз наме бошад

سیه‌روزی به این خوش‌طالعی هرگز نمی‌باشد

Ба коми дил чаҳ хуши печидаи зулфаш бар саропояш

به کام دل چه خوش پیچیده زلفش بر سراپایش

Кулем андари раҳи ишқаш ба ғорат дод сармоя

کلیم اندر ره عشقش به غارت داد سرمایه

Намонад ҳеҷ бо ӯ ғайри хорӣ чанд дар поиш

نمانَد هیچ با او غیر خاری چند در پایش