Наад марҳам ба захми шонаи ҷаъди зулфи ғмхўорш

نهد مرهم به زخم شانه جعد زلف غمخوارش

Баради занг аз дили ойӣнаи обу ранги рухсораш

برد زنگ از دل آیینه آب و رنگ رخسارش

Аз он мижгон ӯ дасти дуо бар осмон дорад

از آن مژگان او دست دعا بر آسمان دارد

Ки доим аз худо хоҳад шифои чашми бемораш

که دائم از خدا خواهد شفای چشم بیمارش

Агар булбули ҳазорон нағмаҳои длгшои орад

اگر بلبل هزاران نغمه های دلگشا آرد

Нахоҳад гули шукуфтан то набинад тарафи дастораш

نخواهد گل شکفتن تا نبیند طرف دستارش

Басӣ май ноламу ёрии зи бахти худ наме байнам

بسی می نالم و یاری ز بخت خود نمی بینم

Чу беморӣ ки дар хобгарон бошад парастораш

چو بیماری که در خوابگران باشد پرستارش

На аз бод сабо дорад сари зулфаши парешоне

نه از باد صبا دارد سر زلفش پریشانی

Зҳрси дилбарӣ бо ҳам наме созанд ҳар тораш

زحرص دلبری با هم نمی سازند هر تارش

Мижа ханҷар гузорасту нигаҳи марҳами хурӯши аидл

مژه خنجر گذارست و نگه مرهم خروش ایدل

Бибин чашмаш бойен ҳастӣ чаҳ ҳушёраст дар кораш

ببین چشمش باین هستی چه هشیارست در کارش

Муҳайёии харобии ончунон вайрона Эй дорам

مهیای خرابی آنچنان ویرانه ای دارم

Ки соя май гурезади ҳамчуи барқ аз зери девораш

که سایه می گریزد همچو برق از زیر دیوارش

Баҳораст ва бҳсрт мекунам дил аз гулистонӣ

بهارست و بحسرت می کنم دل از گلستانی

Ки натавон ришта ҷонро бурид аз сӯзани хораш

که نتوان رشته جانرا برید از سوزن خارش

Кулем аз заъфи миннат аз масеҳо барнаме дорад

کلیم از ضعف منت از مسیحا برنمی‌دارد

Ба кунҷ бе касе беҳтар ки бигзорем бемораш

به کنج بی‌کسی بهتر که بگذاریم بیمارش