эй зи болои ту тӯтӣ дар канори ойина ро

ای ز بالای تو طوطی در کنار آئینه را

Вази гул рӯй ту сомони баҳори ойина ро

وز گل روی تو سامان بهار آئینه را

Субҳро ршги рахт афкандааст аз чашми хеш

صبح را رشگ رخت افکنده است از چشم خویش

Дигар аз хуршед наниҳад дар канори ойина ро

دیگر از خورشید ننهد در کنار آئینه را

Зулфи дилбанди ту чун ҳайрон худ ме бинадаш

زلف دلبند تو چون حیران خود می‌بیندش

Бахшад аз ҳар ҳалқаи чашми серумаи дори ойина ро

بخشد از هر حلقه چشم سرمه‌دار آئینه را

Дар тариқати дил ба рангу буи додан аблаҳӣ аст

در طریقت دل به رنگ و بوی دادن ابلهی است

Кас намеороед аз нақш ванигор ойина ро

کس نمی آراید از نقش و نگار آئینه را

Қимат равшандилон бингар ки дар рӯзи масоф

قیمت روشندلان بنگر که در روز مصاف

Шермардони ҳрзи ҷони созанди чори ойина ро

شیرمردان حرز جان سازند چار آئینه را

Инчунин каз рашки рӯяти даст бар сар ме занад

اینچنین کز رشک رویت دست بر سر می‌زند

намесазадгар кас насозад дастаи дори ойина ро

می‌سزد گر کس نسازد دسته‌دار آئینه را

Дили мудом аз гирди ғамҳои ту меболад ба хеш

دل مدام از گرد غم‌های تو می‌بالد به‌خویش

Дар диёри ишқ май бояд ғубори ойина ро

در دیار عشق می‌باید غبار آئینه را

Барқи ҳасанаш на ҳаме бар хирман мо зад кулем

برق حسنش نه همی بر خرمن ما زد کلیم

Кард хокстрншин чун мо ҳазор ойина ро

کرد خاکسترنشین چون ما هزار آئینه را