зи саъии бахти Муродӣ раво наме хоҳам

ز سعی بخت مرادی روا نمی‌خواهم

Василагар ҳама бошад дуо наме хоҳам

وسیله گر همه باشد دعا نمی‌خواهم

Сарои ориятии қобил нишастан нест

سرای عاریتی قابل نشستن نیست

Аз он ба хотири аҳбоб ҷо наме хоҳам

از آن به خاطر احباب جا نمی‌خواهم

Шикастагонро помоли сохтан куфр аст

شکستگان را پامال ساختن کفر است

Ба кунҷи хилвати ғам бӯрё наме хоҳам

به کنج خلوت غم بوریا نمی‌خواهم

Ҷинони зи дасти тиҳии хўшдлм ба ҳиммати фақр

جنان ز دست تهی خوشدلم به همت فقر

Ки пери гаштам ва дар каф Асо наме хоҳам

که پیر گشتم و در کف عصا نمی‌خواهم

Гадо ба ғайрат ман нест дар диёри талаб

گدا به غیرت من نیست در دیار طلب

Ҳар он мурод ки гардад раво наме хоҳам

هر آن مراد که گردد روا نمی‌خواهم

зи рӯзгори ду ҳоҷат умед натавон дошт

ز روزگار دو حاجت امید نتوان داشت

Агар ба марги расидами туро наме хоҳам

اگر به مرگ رسیدم تو را نمی‌خواهم

Батон зи суҳбат ҳам мекунанд касби ғурур

بتان ز صحبت هم می‌کنند کسب غرور

Туро ба оинаи ҳам ошно наме хоҳам

ترا به آینه هم آشنا نمی‌خواهم

Чунон ба роҳи талаби ҳамтеми баланд буд

چنان به راه طلب همتم بلند بود

Ки аз сароби ҷузи об бақо наме хоҳам

که از سراب جز آب بقا نمی‌خواهم

Кулем аз сафари овораге чу матлаб шуд

کلیم از سفر آوارگی چو مطلب شد

Ҷарида май рӯм ва раҳнамо наме хоҳам

جریده می‌روم و رهنما نمی‌خواهم