Ба даври хеши зи мино ҳисор ме хоҳам

به دور خویش ز مینا حصار می‌خواهم

Дар он миёнаи туро дар канор ме хоҳам

در آن میانه ترا در کنار می‌خواهم

Ба тавба нома намешавем аз гунаҳ ки ба ҳашар

به توبه نامه نمی‌شویَم از گُنَه که به حشر

Ба кафи мсўдаҳи зулф ёр ме хоҳам

به کف مسوده زلف یار می‌خواهم

Чу чашм ҳасратам уфтад ба теғи абрӯии дӯст

چو چشم حسرتم افتد به تیغ ابروی دوست

Яке сети умру шаҳодат дубор ме хоҳам

یکی‌ست عمر و شهادت دوبار می‌خواهم

Ба рӯй кори ҷаҳони ранги дигарам ҳавас аст

به روی کار جهان رنگ دیگرم هوس است

Дарин чаман на хазон на баҳор ме хоҳам

درین چمن نه خزان نه بهار می‌خواهم

Ситам буд ки гули захм мшкбў нашавад

ستم بود که گل زخم مشکبو نشود

зи тори зулфи ту як бахя вор ме хоҳам

ز تار زلف تو یک بخیه‌وار می‌خواهم

Ғубори ахгари дилро ба об натавон барад

غبار اخگر دل را به آب نتوان برد

Насимӣ аз сари зулф нигор ме хоҳам

نسیمی از سر زلف نگار می‌خواهم

Ба сайли ашки супурдам сарой ҳастӣ хеш

به سیل اشک سپردم سرای هستیِ خویش

зи худ сафар чаҳ кунам хона дор ме хоҳам

ز خود سفر چه کنم خانه‌دار می‌خواهم

Ғубори хотир аз он май даҳум ба шикваи бурун

غبار خاطر از آن می‌دهم به شِکوه برون

Ки хок бар сари ин рӯзгор ме хоҳам

که خاک بر سر این روزگار می‌خواهم

Ба бодия набарам гар кулемро чаҳ кунам ?

به بادیه نبرم گر کلیم را چه کنم؟

Барои маҷнӯни шамъ мазор ме хоҳам

برای مجنون شمع مزار می‌خواهم