Ъмристкаҳи як мастӣ саршор надидам
عمریست که یک مستی سرشار ندیدم
Дар пои хами афтодан дастор надидам
در پای خُم افتادن دستار ندیدم
Бар давлати васлӣ ки фалак рашк наёрад
بر دولت وصلی که فلک رشک ندارد
Ҷузи суҳбати ойина ва зангор надидам
جز صحبت آیینه و زنگار ندیدم
Дар зулмати бахти сияҳ хеш намондам
در ظلمت بخت سیه خویش بماندم
Чун оби Хизр рӯй харидор надидам
چون آب خضِر روی خریدار ندیدم
Афсӯс ки чун нахли гронбори дарин боғ
افسوس که چون نخل گرانبار درین باغ
Дастии зи рафиқони бута бор надидам
دستی ز رفیقان به ته بار ندیدم
Чун ришта гулдаста бигард ҳамаи хубон
چون رشتهی گلدسته به گِرد همه خوبان
Гардидам ва як ёр вафодор надидам
گردیدم و یک یار وفادار ندیدم
Бодои сари ойинаи зонуи бсломт
بادا سر آیینهی زانو به سلامت!
Рўӣии магар аз оина рухсор надидам
رویی گر از آن آینه رخسار ندیدم
Ҳамчун ҳадафами бахти навозиш зксӣ нест
همچون هدفم بخت نوازش ز کسی نیست
Ҳар ҷо ки шудам ғайри дил озор надидам
هر جا که شدم غیر دلآزار ندیدم
То аз мадади нохуни тадбири гузаштам
تا از مدد ناخن تدبیر گذشتم
Дар роҳи талаби уқда душвор надидам
در راه طلب، عقدهی دشوار ندیدم
Бо онкӣ касе чизе дарбор надорад
با آنکه کسی چیزی در بار ندارد
Дар қофилаи як мард сбкбор надидам
در قافلهی خلق، سبکبار ندیدم
Дар кӯии таваккул ки баҳақи пушт умед аст
در کوی توکل که به حق پشت امید است
Коҳӣ ки диҳад такя бдиўор надидам
کاهی که دهد پشت به دیوار، ندیدم
Бо аҳли тараб низ кулем арча нишастам
با اهل طرب نیز کلیم! ارچه نشستم
Аз хандаи биҷузи ном чу сӯфор надидам
از خنده به جز نام ز سوفار ندیدم