Боғбони бимҳр ва мо дар асли нахл бе барем

باغبان بیمهر و ما در اصل نخل بی بریم

Оқибат дар гулхани гетӣ каф хокистарем

عاقبت در گلخن گیتی کف خاکستریم

Ҳечкас набӯд ки набӯд дар паии озори мо

هیچکس نبود که نبود در پی آزار ما

Аҳли олами ҷумлаи Тифл ва мо чу мурғ бе барем

اهل عالم جمله طفل و ما چو مرغ بی بریم

Ошиқонати теғи кин дар икдгр хуш ме ниҳанд

عاشقانت تیغ کین در یکدگر خوش می نهند

Хӯни ҳам чун об мерезем ва аз як лашкарем

خون هم چون آب می ریزیم و از یک لشکریم

Меҳрварзӣ чун расани тобисти кин бар ришта ро

مهرورزی چون رسن تابیست کین بر رشته را

Пештар чндонкаҳ дорем аз ҳама вопас тарем

پیشتر چندانکه داریم از همه واپس تریم

Мурғ як аслем айби мо буд айби ҳама

مرغ یک اصلیم عیب ما بود عیب همه

Аз чаҳ ҳамчун мавҷи доим дар пай якдигарем

از چه همچون موج دائم در پی یکدیگریم

Хоки моро зи паии саргаштагӣ гул карда анд

خاک ما را ز پی سرگشتگی گل کرده اند

Даҳри гўӣии базми мстонст ва мо чун соғарем

دهر گوئی بزم مستانست و ما چون ساغریم

Андарин гулхан бичишам кам мубини моро кулем

اندرین گلخن بچشم کم مبین ما را کلیم

Бо ҳамаи афсурдагии дили зиндатар аз ахгарем

با همه افسردگی دل زنده تر از اخگریم