Бор номӯсӣ надорем аз пай дил ме рӯем

بار ناموسی نداریم از پی دل می رویم

Аз тиҳии поӣӣ чаҳ беандеша дар гул ме рӯем

از تهی پائی چه بی اندیشه در گل می رویم

Ҳаргиз аз саргаштагии роҳӣ басар новарда ем

هرگز از سرگشتگی راهی بسر ناورده ایم

Музтариб ҳар сӯ чу мурғи ним бсмл ме рӯем

مضطرب هر سو چو مرغ نیم بسمل می رویم

Толеъи воруни мо аз бас ба сустӣ моиласт

طالع وارون ما از بس به سستی مایلست

По агар бар санг бигзорем дар гул ме рӯем

پا اگر بر سنگ بگذاریم در گل می رویم

Чун хасу хошок сайлоб эминем аз гмрҳӣ

چون خس و خاشاک سیلاب ایمنیم از گمرهی

По бадуш роҳбари доим бмнзл ме рӯем

پا بدوش راهبر دائم بمنزل می رویم

Ёд мо мекун гуҳии пурбор хотир нестем

یاد ما میکن گهی پربار خاطر نیستیم

Бо ҳамаи дайри омаданҳо зуд аз дил ме рӯем

با همه دیر آمدنها زود از دل می رویم

Нест хошоки вуҷӯди мо ҷудо аз сайли ғам

نیست خاشاک وجود ما جدا از سیل غم

Мо хас ва хорем , аммо кам бсоҳл ме рӯем

ما خس و خاریم، اما کم بساحل می رویم

Файз кӯй мефуруш ин бас каз осеби хумор

فیض کوی میفروش این بس کز آسیب خمار

Бар дараш девона май оӣим ва оқил ме рӯем

بر درش دیوانه می آئیم و عاقل می رویم

Ҷавшани тадбир аз тани канда ва осӯда ем

جوشن تدبیر از تن کنده و آسوده ایم

Роҳ агар дорад хатари мо низ ғофил ме рӯем

راه اگر دارد خطر ما نیز غافل می رویم

Ранги хӯн мо нахоҳад рафт аз дасташ кулем

رنگ خون ما نخواهد رفت از دستش کلیم

Ин ҳино то ҳаст кӣ аз ёд қотил ме рӯем

این حنا تا هست کی از یاد قاتل می رویم