Аз печу тоби фикри танами сад шикан гирифт

از پیچ و تاب فکر تنم صد شکن گرفت

Осон наме тавон сари зулф сухан гирифт

آسان نمی‌توان سر زلف سخن گرفت

Бар ташнагони ақиқи лабатро ҳалол кард

بر تشنگان عقیق لبت را حلال کرد

Хатат ки омаду сари чоҳ зқн гирифт

خطت که آمد و سر چاه ذقن گرفت

Бар оризи ту чеҳра шудани ҳад шамъ нест

بر عارض تو چهره شدن حد شمع نیست

Гирёни з базм рафту сар хештан гирифт

گریان ز بزم رفت و سر خویشتن گرفت

Бар рӯй оби рухсати саҷҷодаи густарӣ

بر روی آب رخصت سجاده گستری

Аввал надошт мавҷ , зи мижгон ман гирифт

اول نداشت موج، ز مژگان من گرفت

Маъшӯқи хурдсол буд созгортар

معشوق خردسال بود سازگارتر

Сарвӣ ки қад кашида дилаш аз чаман гирифт

سروی که قد کشیده دلش از چمن گرفت

Дорам табии чунонкии сарангуштро табиб

دارم تبی چنانکه سرانگشت را طبیب

Бардошт то зи дасти ман андар даҳан гирифт

برداشت تا ز دست من اندر دهن گرفت

Бар ҳарф ман кулем нагуфтӣ гирифт нест

بر حرف من کلیم نگفتی گرفت نیست

Ин чист котш аз нафаст дар сухан гирифт

این چیست کآتش از نفست در سخن گرفت