Бар раги дили гоҳи нохун гоҳ нашутур май занам

بر رگ دل گاه ناخن گاه نشتر می زنم

Ҳар замон бар сози ғами мизроби дигар май занам

هر زمان بر ساز غم مضراب دیگر می زنم

Дар либос шед зоҳид дар ҳарами раҳ май раванд

در لباس شید زاهد در حرم ره می روند

Ман дарин майхонаи бадномам ки соғар май занам

من درین میخانه بدنامم که ساغر می زنم

Уқдаи мактуби моро аз кушодан баҳра нест

عقده مکتوب ما را از گشادن بهره نیست

Ин гиреҳи беҳуда бар боли кабӯтар май занам

این گره بیهوده بر بال کبوتر می زنم

Ҷом чун лабрез шуд дигар намедорад садо

جام چون لبریز شد دیگر نمی دارد صدا

Бо дили пари дарди ҳарфи шикваи камтар май занам

با دل پر درد حرف شکوه کمتر می زنم

Гуҳи гиребон май дирами гуҳ май шикофами сина ро

گه گریبان می درم گه می شکافم سینه را

Ҷстҷўӣӣ мекунам худро баҳр дар май занам

جستجوئی می کنم خود را بهر در می زنم

наме тавон гоҳе бмктўбии маро хўрснд кард

می توان گاهی بمکتوبی مرا خورسند کرد

Ман зи мардии достони шикваро сар май занам

من ز مردی داستان شکوه را سر می زنم

Тоза мегардад дилами ҳаргоҳи оҳӣ май кашам

تازه می گردد دلم هرگاه آهی می کشم

Ҳар нафас каз дили кашами доман бар ахгар май занам

هر نفس کز دل کشم دامن بر اخگر می زنم

Хўднмоӣии шева ман нест , чун девори боғ

خودنمائی شیوه من نیست، چون دیوار باغ

Гул бдомн дорам аммо хор бар сар май занам

گل بدامن دارم اما خار بر سر می زنم

Оқибат бар шамъи рӯйиш май занами худро кулем

عاقبت بر شمع رویش می زنم خود را کلیم

Мнкаҳ чун парвонаам худро барин дар май занам

منکه چون پروانه ام خود را برین در می زنم