Боз ид омад бағалгирӣ мино ме кунам

باز عید آمد بغل گیری مینا می‌کنم

Аз куҷои ёрӣ чу ӯ хӯни гарм пайдо ме кунам

از کجا یاری چو او خون گرم پیدا می‌کنم

Пндгўён куҳна деворанд ва ман сайлобашон

پندگویان کهنه دیوارند و من سیلابشان

Манъашон то чанд бояд , рӯ ба саҳро ме кунам

منعشان تا چند باید، رو به صحرا می‌کنم

Ҳамчуи хори по ба ҷои худ касе нгзордм

همچو خار پا به جای خود کسی نگذاردم

Бо чунин толеъ агар дар хотирӣ ҷо ме кунам

با چنین طالع اگر در خاطری جا می‌کنم

Хат дамид , акнӯн аз он лаби ком дил хоҳам гирифт

خط دمید، اکنون از آن لب کام دل خواهم گرفت

Шом чун шуд рӯзаи умедро вомӣ кунам

شام چون شد روزه امید را وامی‌کنم

Бас ки бар ҳам хӯрдаам сарриштаро гум карда ам

بس که بر هم خورده‌ام سررشته را گم کرده‌ام

Хотири ҷамъ аз сари зулфат таманно ме кунам

خاطر جمع از سر زلفت تمنا می‌کنم

Бар сар хон бало танҳо нахурдам ризқи худ

بر سر خوان بلا تنها نخوردم رزق خود

Як буриши захми турои қисмат бар аъзо ме кунам

یک برش زخم ترا قسمت بر اعضا می‌کنم

Шиша ва соғар кулем аз вазъи ман озурда анд

شیشه و ساغر کلیم از وضع من آزرده‌اند

Ин на мехорӣ сети қабзи рӯҳ мино ме кунам

این نه میخواری‌ست قبض روح مینا می‌کنم