На бедодастгар чоки гиребонро руфӯ кардам

نه بی‌دردی‌ست گر چاک گریبان را رفو کردم

Ҳисорӣ шуд маро то сар ба ҷайби худ фурӯ кардам

حصاری شد مرا تا سر به جَیب خود فرو کردم

Ба банди даҳр ки чун теғам , вале аз ҷавҳари зотӣ

به بند دهر چون تیغم، ولی از جوهر ذاتی

Гушоиш дар қадам дорам баҳри ҷониб ки рӯ кардам

گشایش در قدم دارم، به هر جانب که رو کردم

зи аҳли ақли ҷуз на дар баробари бас ки бишунидам

ز اهل عقل جز نا در برابر بس که نشنیدم

Шудам девона ва бо хеши охир гуфтугӯ кардам

شدم دیوانه و با خویش آخر گفت و گو کردم

зи шери духтари руз то буридам Тифли одат ро

ز شیر دختر رز تا بریدم طفل عادت را

Ба ҳукми дояи машраб ба хӯни тавба ху кардам

به حکم دایه‌ی مشرب به خون توبه خو کردم

Чаро аз Хизри нолами раҳ ба мақсадгар наме байнам

چرا از خضر نالم ره به مقصد گر نمی‌یابم

Ки ман бо дидаи пӯшидаи доим ҷустуҷӯ кардам

که من با دیده‌ی پوشیده دایم جست و جو کردم

Зосиб шикастани пери ҷоми онро нигаҳ дорад

ز آسیب شکستن پیر جام او را نگه دارد

Ки боз аз зуҳду тақвои тавба аз даст сабу кардам

که باز از زهد و تقوا توبه از دست سبو کردم

Надорад қиблаи исломи пои брҷотрӣ аз ман

ندارد قبله‌ی اسلام، پا برجاتری از من

Тамоми умр чун чашмат ба як миҳроб рӯ кардам

تمام عمر چون چشمت به یک محراب رو کردم

Кулем аз партави равшани дилии шарманда кам гаштам

کلیم از پرتو روشن‌دلی شرمنده کم گشتم

Дилу ойӣнаро ҳаргоҳ бо ҳам рӯбаҳ рӯ кардам

دل و آیینه را هرگاه با هم روبه‌رو کردم