Хуши он ғайрат ки бе худ ҷониб дилдор ме рафтам

خوش آن غیرت که بی‌خود جانب دلدار می‌رفتم

Дамӣ каз хеш мерафтам ба кӯй ёр ме рафтам

دمی کز خویش می‌رفتم به کوی یار می‌رفتم

Хуши он хилвати саро каз иттиҳоди ҳасану ишқи онҷо

خوش آن خلوت‌سرا کز اتحاد حسن و عشق آنجا

Ту аз май маст май гаштӣ ва ман аз кор ме рафтам

تو از می مست می‌گشتی و من از کار می‌رفتم

Видоъ бо ба роҳ ӯ пар ва боласт солик ро

وداع با به راه او پر و بالست سالک را

зи худ дар пеш мебудам чу берафтор ме рафтам

ز خود در پیش می‌بودم چو بی‌رفتار می‌رفتم

Кунунгар гулистон дар доманам бошад наме байнам

کنون گر گلستان در دامنم باشد نمی‌بینم

Гузашти он каз паии як гул ба сад гулзор ме рафтам

گذشت آن کز پی یک گل به صد گلزار می‌رفتم

Ба азлат одатӣ дорам кигар аз гӯшаи хилват

به عزلت عادتی دارم که گر از گوشه خلوت

Ба гулзорам касе барадӣ ба пой дор ме рафтам

به گلزارم کسی بردی به پای دار می‌رفتم

Нишонашро зи худ чун ёфтам дар ҷустуҷӯӣ ӯ

نشانش را ز خود چون یافتم در جستجوی او

Ба гирд хештан гардӣда чун паргор ме рафтам

به گرد خویشتن گردیده چون پرگار می‌رفتم

Дигар тақрйв рафтан чун ба базм ӯ наме дидам

دگر تقریب رفتن چون به بزم او نمی‌دیدم

Барои пурсиши он наргис бемор ме рафтам

برای پرسش آن نرگس بیمار می‌رفتم

Кулем аз ёди кас рафтан агар дар дасти ман будӣ

کلیم از یاد کس رفتن اگر در دست من بودی

Чун барқ аз хотири ин чархи каҷ рафтор ме рафтам

چون برق از خاطر این چرخ کج‌رفتار می‌رفتم